Ότι δεν είμ' εκπρόσωπος,σας λέω, δεν πιστεύω.Μόνος μου στο σαλόνι μουμικρόφωνα γυρεύω.Στέκομαι στον καθρέφτη μου,χαμογελώ με μίσος,κλείνω τα μάτια και θωρώπως επιστρέφω ίσως.Θόδωρε, κάτσε σπίτι σουγια λίγο να μας λείψεις,οι Έλληνες παθαίνουνεστη μνήμη διαλείψεις.Κι όταν ξυπνήσω κάποτεκαι είμαι στο Μαξίμου,να ξέρεις είμαι ικανήνα σ' έχω εγώ μαζί μου!
Και οι νεκροί πιστεύουνεστη νεκρανάσταση τουςσίγουρα την επιστροφήέχουνε στη ψυχή τους.
Ότι δεν είμ' εκπρόσωπος,
ΑπάντησηΔιαγραφήσας λέω, δεν πιστεύω.
Μόνος μου στο σαλόνι μου
μικρόφωνα γυρεύω.
Στέκομαι στον καθρέφτη μου,
χαμογελώ με μίσος,
κλείνω τα μάτια και θωρώ
πως επιστρέφω ίσως.
Θόδωρε, κάτσε σπίτι σου
για λίγο να μας λείψεις,
οι Έλληνες παθαίνουνε
στη μνήμη διαλείψεις.
Κι όταν ξυπνήσω κάποτε
και είμαι στο Μαξίμου,
να ξέρεις είμαι ικανή
να σ' έχω εγώ μαζί μου!
Και οι νεκροί πιστεύουνε
ΑπάντησηΔιαγραφήστη νεκρανάσταση τους
σίγουρα την επιστροφή
έχουνε στη ψυχή τους.